Κι αυτό δυστυχώς ΔΕΝ μπορούν να το καταλάβουν πολλοί….πολλες….που θεωρούν τα πάντα δεδομένα …..
Υπάρχουν έπισης άνθρωποι που πιστεύουν ότι ο χρόνος τα γιατρεύει όλα.
Δεν είναι αλήθεια…..😮
Ο χρόνος δεν γιατρεύει την απώλεια ενός παιδιού. Απλώς διδάσκει σε μια μάνα και σε έναν πατέρα πώς να αναπνέουν ενώ τους λείπει η μισή τους καρδιά.
Γιατί όταν φεύγει ένα παιδί, δεν χάνεται μόνο μια ζωή.
Χάνονται τα όνειρα που είχαν υφανθεί γι’ αυτό.
Χάνονται τα γενέθλια που δεν θα γιορταστούν.
Οι αγκαλιές που δεν θα δοθούν.
Τα γέλια που δεν θα ακουστούν.
Οι σχολικές γιορτές, οι σπουδές, ο πρώτος έρωτας, ο γάμος, τα εγγόνια…
Χάνεται ένα ολόκληρο μέλλον.😢
Κι όμως, η ζωή γύρω συνεχίζει. Οι άνθρωποι επιστρέφουν στην καθημερινότητά τους, στις δουλειές τους, στα προβλήματά τους. Όχι γιατί δεν νοιάζονται, αλλά γιατί έτσι είναι η ζωή.
Για τη μάνα όμως…
Ο χρόνος σταματά εκείνη τη στιγμή.😢
Κάθε πρωί ξυπνά με την ίδια σκέψη.
Κάθε βράδυ κοιμάται με την ίδια προσευχή.
Και κάθε ημέρα κουβαλά έναν σταυρό που δεν φαίνεται στα μάτια των άλλων.
😮Γι’ αυτό πολλές φορές οι γονείς που έχασαν τα παιδιά τους νιώθουν μόνοι.
😕Όχι επειδή έπαψαν να τους αγαπούν οι άνθρωποι, αλλά επειδή κανείς δεν μπορεί να καταλάβει πραγματικά το μέγεθος αυτού του πόνου, αν δεν έχει περπατήσει τον ίδιο δρόμο.
Ένας δρόμος χωρίς επιστροφή.
Ένας δρόμος που δεν τον επιλέγει κανείς.
Ένας δρόμος που σε αλλάζει για πάντα.
Η απώλεια ενός παιδιού δεν είναι μια δοκιμασία που «ξεπερνιέται».😭😭😭
Είναι μια απουσία που μαθαίνεις να κουβαλάς.
Ένα τραπέζι που θα έχει πάντα μια άδεια θέση.
Μια γιορτή που θα είναι πάντα διαφορετική.
Μια φωτογραφία που αποκτά ανεκτίμητη αξία.
Ένα όνομα που θα προφέρεται πάντα με δάκρυα, αλλά και με απέραντη αγάπη.
Γι’ αυτό, αν γνωρίζετε μια οικογένεια που έχασε το παιδί της, ΜΗΝ τη θυμάστε ΜΟΝΟ τις πρώτες ημέρες.
Μην φοβάστε να πάρετε ένα τηλέφωνο.
Μην φοβάστε να αναφέρετε το όνομα του παιδιού τους.
Οι γονείς δεν θέλουν να ξεχαστεί το παιδί τους. Αντίθετα, νιώθουν παρηγοριά όταν βλέπουν ότι συνεχίζει να ζει στις καρδιές των ανθρώπων.
Μια αγκαλιά…
Ένα «είμαι εδώ»…
Ένα μήνυμα χωρίς ιδιαίτερο λόγο…
Μπορούν να γίνουν βάλσαμο σε μια ψυχή που αιμορραγεί.
Ως Σύλλογος «ΑΓΑΠΗ» Βασιλικής Κόμνου, ένας σύλλογος που δημιουργήθηκε στη μνήμη ενός παιδιού που έφυγε πολύ νωρίς από τη ζωή, όπως και η αγαπημένη μας Άννα Μαρία, νιώθουμε βαθιά την ανάγκη να εκφράσουμε τη συμπαράστασή μας στην οικογένειά της.
Δεν υπάρχουν λόγια που να απαλύνουν έναν τέτοιο πόνο.💔
Υπάρχει όμως η ανθρώπινη παρουσία.
Η αγάπη.
Η διακριτικότητα.
Η ενσυναίσθηση.
Η σιωπηλή δύναμη του να στέκεσαι δίπλα σε κάποιον, χωρίς να περιμένεις τίποτα.
Αυτό θα συνεχίσουμε να κάνουμε.
Γιατί η αγάπη δεν μετριέται στις ημέρες των συλλυπητηρίων.
Μετριέται στις εβδομάδες που ακολουθούν…
Στους μήνες…
Στα χρόνια…
Μετριέται από το αν θα συνεχίσεις να θυμάσαι ένα παιδί όταν όλοι οι υπόλοιποι θα έχουν επιστρέψει στους ρυθμούς της ζωής τους.
Άννα Μαρία…💔
Το ταξίδι σου στη γη ήταν μικρό.
Το αποτύπωμά σου όμως στις καρδιές όσων σε αγάπησαν θα είναι αιώνιο.
Καλό σου ταξίδι, γλυκό κορίτσι.🍓
Και στους αγαπημένους σου ανθρώπους ευχόμαστε δύναμη. Όχι γιατί ο πόνος θα φύγει, αλλά γιατί η αγάπη για εσένα δεν θα φύγει ποτέ.
«Όσους αγαπάμε πραγματικά, δεν τους χάνουμε ποτέ. Απλώς μαθαίνουμε να τους αγαπάμε με διαφορετικό τρόπο.»❤️
