Στις 13 Αυγούστου 1944, η Καλαμαριά γράφηκε στις μαύρες σελίδες της Ιστορίας. Ένα ήσυχο κυριακάτικο πρωινό μετατράπηκε σε θρήνο και φρίκη, όταν Γερμανοί κατακτητές και οι συνεργάτες τους από το τάγμα του αιμοσταγούς Δάγκουλα, περικύκλωσαν τους συνοικισμούς της πόλης μας. Σπίτι το σπίτι, πόρτα την πόρτα, συνέλαβαν δεκάδες συμπολίτες μας. Μέχρι το μεσημέρι, έντεκα αθώοι άνθρωποι είχαν εκτελεστεί εν ψυχρώ, εκεί που ζούσαν, εκεί που αγαπούσαν, εκεί που αντιστέκονταν με αξιοπρέπεια.
Το Μπλόκο της Καλαμαριάς δεν ήταν μια πράξη στιγμιαίας εκδίκησης. Ήταν μια προμελετημένη επιχείρηση τρομοκράτησης, σχεδιασμένη και εγκριμένη από τη ναζιστική διοίκηση, με λίστες υπόπτων και στόχο να σβήσουν κάθε ίχνος αντίστασης, κάθε σπίθα ελπίδας. Ήθελαν να σκοτώσουν το φρόνημα.
Δεν τα κατάφεραν.
Η μνήμη εκείνης της ημέρας δεν ξεθώριασε. Ζει μέσα στις αφηγήσεις των ανθρώπων, στη σιωπή των ονομάτων που διαβάζουμε κάθε χρόνο, στα βλέμματα των απογόνων. Ζει στο τραγούδι του Τσιτσάνη που έγινε θρήνος και θάρρος μαζί. Ζει και θα ζει, γιατί η Καλαμαριά δεν ξεχνά.
Η Καλαμαριά δεν μένει στη σιωπή, αλλά κρατά ζωντανή τη μνήμη ως χρέος και φάρο. Και κάθε Αύγουστο, στα ίδια δρομάκια, στις ίδιες αυλές που στις 13 Αυγούστου του 1944 έπεσαν νεκροί οι συμπολίτες μας, στεκόμαστε με σεβασμό και υποσχόμαστε:
Θα θυμόμαστε. Θα τιμάμε. Θα διδάσκουμε.
Για να μη ζήσει ποτέ ξανά καμία γενιά το σκοτάδι του φασισμού.
Για να ανθίζει πάντα η Ελευθερία εκεί όπου κάποτε φύτρωσε ο φόβος.
Ο Δήμος Καλαμαριάς θυμάται και τιμά εκείνους που εκτελέστηκαν εν ψυχρώ από χέρια Ελλήνων δοσίλογων με εκδήλωση που προγραμματίζεται για τις 27 Αυγούστου στο χώρο του Ηρώου Πεσόντων 13ης Αυγούστου 1944 (Πάρκο Κερασούντος).