Μια καρδιά που σταμάτησε να χτυπά πριν από χρόνια, κατάφερε το βράδυ της Κυριακής 14/06, να συγκινήσει ολόκληρη τη Θεσσαλονίκη.
Εκατοντάδες πολίτες συγκεντρώθηκαν στη Νέα Παραλία για την 4η «Γιορτή Ζωής – Μια Πόλη, Μια Καρδιά», μια εκδήλωση αφιερωμένη στην ενημέρωση για την ΚΑΡΠΑ, τη σημασία των απινιδωτών και την αξία της προσφοράς.
Ωστόσο, αυτό που έμελλε να μείνει χαραγμένο στη μνήμη όλων ήταν η στιγμή που 200 drones υψώθηκαν στον ουρανό και άρχισαν να αφηγούνται την ιστορία ενός κοριτσιού που, ακόμη και μετά την απουσία του, συνεχίζει να σώζει ζωές.
Η Βασιλική Κόμνου υπέστη καρδιακή ανακοπή το 2016 κατά τη διάρκεια ποδοσφαιρικού αγώνα. Παρά τη γενναία μάχη που έδωσε τα επόμενα χρόνια, έφυγε από τη ζωή τον Ιούνιο του 2019, αφήνοντας πίσω της ένα τεράστιο κενό στην οικογένειά της. Εκεί όπου για πολλούς ανθρώπους θα υπήρχε μόνο πόνος, οι γονείς της επέλεξαν να δημιουργήσουν κάτι διαφορετικό: τον Σύλλογο «Αγάπη» Βασιλικής Κόμνου, στην Καλαμαριά.
«Μαζέψαμε τα κομμάτια μας… με σκοπό να προσφέρουμε. Μόνο να προσφέρουμε», λέει στο
Ράδιο Θεσσαλονίκη η πρόεδρος του Συλλόγου και μητέρα της Βασιλικής, Ελένη Τσώνη.
Τέσσερα χρόνια μετά την ίδρυσή του, ο Σύλλογος έχει καταφέρει να μετατρέψει τη μνήμη ενός παιδιού σε ένα μεγάλο κύμα αλληλεγγύης και ζωής. Έχει εκπαιδεύσει χιλιάδες πολίτες στις πρώτες βοήθειες, έχει πραγματοποιήσει δράσεις σε περίπου 600 σχολεία, έχει τοποθετήσει δεκάδες απινιδωτές σε καίρια σημεία και έχει προχωρήσει σε σημαντικές δωρεές προς νοσοκομεία και δομές υγείας.
Η φετινή διοργάνωση είχε ως αφορμή ακόμη μία σημαντική προσφορά: τη δωρεά μιας μοτοσικλέτας στο ΕΚΑΒ Θεσσαλονίκης, η οποία ονομάστηκε συμβολικά «Η Μηχανή του Παιδιού». Γύρω από αυτή τη δωρεά στήθηκε μια μεγάλη γιορτή με μουσική, χορευτικά, καλλιτεχνικά δρώμενα και τη συμμετοχή εκατοντάδων πολιτών.
Το αποκορύφωμα, όμως, ήρθε λίγο μετά τη δύση του ηλίου.
Μια φωτεινή καρδιά εμφανίστηκε πάνω από τον Θερμαϊκό και άρχισε να χτυπά. Λίγα δευτερόλεπτα αργότερα σταμάτησε. Στη συνέχεια σχηματίστηκε η φιγούρα ενός ανθρώπου που πραγματοποιεί ΚΑΡΠΑ και η καρδιά άρχισε ξανά να πάλλεται δυνατά, μεταφέροντας με τον πιο συμβολικό τρόπο το μήνυμα ότι η γνώση μπορεί να σώσει μια ζωή.
Και ύστερα ήρθε η στιγμή που συγκλόνισε τους πάντες.
Στον ουρανό της Θεσσαλονίκης σχηματίστηκε η μορφή της Βασιλικής.
«Εκεί πραγματικά λύγισα. Και όχι μόνο εγώ. Λύγισε πάρα πολύς κόσμος», περιγράφει η Ελένη Τσώνη.
Άνθρωποι χειροκροτούσαν… άλλοι έκλαιγαν. Πολλοί αναζήτησαν τους κουμπαράδες του Συλλόγου για να ενισχύσουν τον επόμενο μεγάλο στόχο: την αγορά εξειδικευμένου ιατρικού εξοπλισμού.
Για την κ. Τσώνη, όμως, ο πραγματικός σκοπός της βραδιάς ήταν ένας.
Να καταλάβει ο κόσμος ότι η εκπαίδευση στην ΚΑΡΠΑ δεν είναι μια γνώση που αφορά κάποιους άλλους.
Η ίδια επιμένει πως η ενημέρωση και η εκπαίδευση μπορούν πραγματικά να σώσουν ζωές, σε μια χώρα όπου τα ποσοστά επιβίωσης από καρδιακή ανακοπή παραμένουν ιδιαίτερα χαμηλά. Γι’ αυτό και ο Σύλλογος συνεχίζει ακούραστα τόσο τις εκπαιδεύσεις όσο και την τοποθέτηση απινιδωτών σε σημεία όπου μπορούν να αποδειχθούν καθοριστικοί για την ανθρώπινη ζωή.
Όταν η συζήτηση φτάνει στη Βασιλική, η φωνή της μητέρας της σπάει.
Στην ερώτηση τι πιστεύει πως θα της έλεγε σήμερα η κόρη της, η απάντηση έρχεται σχεδόν αυθόρμητα.
«Μαμά, ξεκόλλα. Σήκω και προχώρα».
Ένα μήνυμα που, όπως λέει, τη συνοδεύει κάθε φορά που λυγίζει από την απουσία της.
Ίσως τελικά αυτό να είναι και το μεγαλύτερο μάθημα που άφησε πίσω της η Βασιλική.
Ότι η δύναμη δεν είναι να μην πέφτεις ποτέ.
Είναι να βρίσκεις τον τρόπο να σηκώνεσαι ξανά.
Και ότι μια καρδιά μπορεί να σταματήσει να χτυπά, αλλά η αγάπη που αφήνει πίσω της μπορεί να συνεχίσει να δίνει ζωή σε χιλιάδες άλλες.
